Σημεία Στενώσεως υπό Συμπίεση

Όταν τα ενεργειακά σοκ γίνονται νομισματικά

Κεντρική Θέση

Σε ένα Ενεργειακά Δεσμευμένο Σύστημα, τα σημεία στενώσεως δεν αποτελούν απλώς λογιστικές ευπάθειες.

Αποτελούν κόμβους νομισματικής μετάδοσης.

Όταν οι ενεργειακές ροές αποσταθεροποιούνται, τα ασφάλιστρα κινδύνου ανατιμολογούνται.
Όταν τα ασφάλιστρα κινδύνου ανατιμολογούνται, τα βιομηχανικά περιθώρια συμπιέζονται.
Όταν τα περιθώρια συμπιέζονται, το κεφάλαιο ανακατανέμεται.
Όταν το κεφάλαιο ανακατανέμεται, οι νομισματικές ιεραρχίες ενισχύονται ή αποδυναμώνονται.

Η ενέργεια προηγείται του κεφαλαίου.
Το κεφάλαιο προηγείται του νομίσματος.

Η τρέχουσα κλιμάκωση γύρω από το Ορμούζ, την Ερυθρά Θάλασσα και το Bab el-Mandeb δεν είναι επομένως μόνο γεωπολιτική.

Είναι νομισματική.

###### System Transmission Map — Energy shocks propagate from maritime corridors through industrial margins into capital allocation and ultimately currency hierarchy.

Στρατηγικός Προσανατολισμός

Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή συχνά ερμηνεύεται ως μια περιφερειακή κρίση ασφάλειας.
Είναι όμως και ένα συστημικό γεγονός.

Οι θαλάσσιοι διάδρομοι που συνδέουν τον Περσικό Κόλπο με την Ευρώπη — το Ορμούζ, το Bab el-Mandeb, η Ερυθρά Θάλασσα και το Σουέζ — αποτελούν τη φυσική ραχοκοκαλιά του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος. Όταν η αστάθεια εξαπλώνεται σε αυτά τα στρατηγικά σημεία διέλευσης, οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στις θαλάσσιες μεταφορές ή στις αγορές εμπορευμάτων. Μεταδίδονται στις δομές κόστους της βιομηχανίας, στην κατανομή κεφαλαίου και τελικά στα νομισματικά συστήματα.

Το παρόν άρθρο εξετάζει επομένως ένα ευρύτερο ερώτημα:

Πώς οι ενεργειακοί κραδασμοί μεταδίδονται στην παγκόσμια χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική.

Πρόσφατα κείμενα αυτής της σειράς έχουν ήδη διαμορφώσει το δομικό πλαίσιο κατανόησης αυτής της μετάδοσης:

• Το Energy-Bound System  (Ενεργειακά Δεσμευμένο Σύστημα) περιγράφει την επιστροφή της ενέργειας ως δεσμευτικό περιορισμό του παγκόσμιου συστήματος.

• Το  Monetary Sovereignty in an Energy-Bound System (Νομισματική κυριαρχία σε ένα ενεργειακά δεσμευμένο σύστημα)εξηγεί πώς η σταθερότητα των νομισμάτων εξαρτάται όλο και περισσότερο από την υποκείμενη ενεργειακή και βιομηχανική ικανότητα.

• Το Energy, Financialisation and Capital Hierarchy (Ενέργεια, χρηματιστικοποίηση και ιεραρχία του κεφαλαίου) τοποθετεί τις σημερινές εντάσεις στο ευρύτερο ιστορικό τόξο της χρηματιστικοποίησης από τη δεκαετία του 1970.

Η παρούσα ανάλυση συνδέει αυτά τα στοιχεία.

Δείχνει πώς οι ενεργειακοί κραδασμοί μεταδίδονται στα νομισματικά συστήματα — και γιατί τα θαλάσσια chokepoints έχουν μετατραπεί σε στρατηγικά εργαλεία μέσα στην παγκόσμια ιεραρχία κεφαλαίου.

Η κλιμάκωση είναι δοκιμασία διάρκειας, όχι προσφοράς

Οι αγορές δεν ρωτούν εάν η προσφορά πετρελαίου θα καταρρεύσει αύριο.

Ρωτούν εάν η αβεβαιότητα θα ενσωματωθεί δομικά.

Ακόμη και χωρίς φυσική διακοπή, ο επίμονος κίνδυνος στους θαλάσσιους ενεργειακούς διαδρόμους παράγει:

• υψηλότερα ασφάλιστρα ασφάλισης

• αυξημένα ναυτιλιακά κόστη

• ασταθείς τιμές spot

• μεγαλύτερη ζήτηση αντιστάθμισης κινδύνου

• ενσωματωμένες γεωπολιτικές εκπτώσεις κινδύνου

Υπό συνθήκες συμπίεσης, η διάρκεια έχει μεγαλύτερη σημασία από το μέγεθος του σοκ.

Οι βραχυπρόθεσμες αιχμές μπορούν να απορροφηθούν.

Οι επίμονες προσαυξήσεις μεταβάλλουν την κατανομή.

Και η κατανομή είναι αυτή που τελικά καθορίζει τα νομισματικά αποτελέσματα.

For a schematic overview of the macroeconomic propagation mechanism,
see Energy Shock Transmission Chain

## Ο μηχανισμός μετάδοσης που πολλοί αναλυτές αγνοούν

Η ενεργειακή μεταβλητότητα δεν παραμένει περιορισμένη στις αγορές εμπορευμάτων.

Διαχέεται.

Η αλυσίδα μετάδοσης είναι σωρευτική:

Ασφάλιστρο ενεργειακού κινδύνου
→ Υψηλότερο κόστος βιομηχανικών εισροών
→ Συμπίεση περιθωρίων
→ Βραδύτερη επανεπένδυση
→ Ασθενέστερη δυναμική παραγωγικότητας
→ Διαφορά ρυθμών ανάπτυξης
→ Μετατόπιση προτιμήσεων κατανομής κεφαλαίου
→ Απόκλιση συναλλαγματικών ισοτιμιών

Δεν πρόκειται για λογική κρίσης.

Πρόκειται για δομική μετατόπιση.

Τα νομίσματα δεν αποδυναμώνονται λόγω τίτλων ειδήσεων.
Αποδυναμώνονται όταν το κεφάλαιο αρχίζει σταδιακά να προτιμά άλλα συστήματα.

Το νομισματικό αποτέλεσμα είναι downstream του βιομηχανικού αποτελέσματος.
Το βιομηχανικό αποτέλεσμα είναι downstream της δομής του ενεργειακού κόστους.

For a schematic overview of the macroeconomic propagation mechanism,
see Energy Shock Transmission Chain

Γιατί το ίδιο σοκ παράγει ασύμμετρα αποτελέσματα

Η ενεργειακή πίεση δεν επηρεάζει όλα τα συστήματα με τον ίδιο τρόπο.

Όπου η ενεργειακή κλίμακα ευθυγραμμίζεται με το βάθος κεφαλαίου, η ιεραρχία ενισχύεται.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε αυτόν τον κύκλο με:

• μεγάλης κλίμακας εγχώρια παραγωγή ενέργειας

• βαθιές και ρευστές αγορές αμερικανικών κρατικών ομολόγων

• κεντρικότητα αποθεματικού νομίσματος

• στρατηγική ασφάλεια σε βασικές εμπορικές οδούς

• επεκτεινόμενη ψηφιακή υποδομή ρευστότητας συνδεδεμένη με το δολάριο

Υπό γεωπολιτική ένταση, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας δεν αποδυναμώνουν αυτόματα το δολάριο.

Μπορούν να το ενισχύσουν.

Τα ενεργειακά έσοδα ανακυκλώνονται σε περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια.
Οι ροές ασφαλούς καταφυγίου αυξάνουν τη ζήτηση για αμερικανικά ομόλογα.
Η σπανιότητα ενεχύρων ενισχύει τη ζήτηση για αποθεματικά.

Η ελαστικότητα του χρέους διατηρείται εντός της ιεραρχίας.

Σε ένα κυρίαρχο αποθεματικό σύστημα, η επέκταση του χρέους μπορεί να απορροφηθεί μέσω της δομικής παγκόσμιας ζήτησης για ασφαλή περιουσιακά στοιχεία.

Η ίδια ενεργειακή προσαύξηση που συμπιέζει τα βιομηχανικά περιθώρια αλλού μπορεί να ενισχύσει τη νομισματική κεντρικότητα στον πυρήνα του συστήματος.

Η ευρωπαϊκή ασυμμετρία

Η Ευρώπη εισέρχεται σε αυτόν τον κύκλο διαφορετικά.

Είναι:

• δομικά εισαγωγέας ενέργειας

• νομισματικά ενοποιημένη αλλά δημοσιονομικά κατακερματισμένη

• με ρηχότερες κεφαλαιαγορές σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες

• ήδη αντιμέτωπη με χαμηλότερη παραγωγικότητα

Για μια νομισματική ένωση που εισάγει ενέργεια, η μετάδοση λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση:

Υψηλότερο κόστος εισαγωγών
→ Συμπίεση βιομηχανικών περιθωρίων
→ Μείωση ανταγωνιστικότητας
→ Βραδύτερος σχηματισμός κεφαλαίου
→ Χαμηλότερες προσδοκίες ανάπτυξης
→ Μετατόπιση προτίμησης στην κατανομή κεφαλαίου

Αυτό δεν απαιτεί πανικό.

Απαιτεί διάρκεια.

Εάν τα παγκόσμια χαρτοφυλάκια παραμείνουν δυσανάλογα συγκεντρωμένα σε αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία — και εάν η ενεργειακή πίεση ενισχύει τη ρευστότητα του δολαρίου — η απόκλιση ενισχύεται σταδιακά.

Ο κίνδυνος δεν είναι κατάρρευση.

Είναι η ενσωμάτωση της απόκλισης.

Γιατί αυτό δεν είναι η δεκαετία του 1970

Τα πετρελαϊκά σοκ της δεκαετίας του 1970 προκάλεσαν πληθωρισμό και ύφεση.

Η απάντηση ήταν νομισματική σύσφιξη και χρηματοπιστωτική εμβάθυνση. Οι κεφαλαιαγορές επεκτάθηκαν. Η ανακύκλωση των πετροδολαρίων εδραιώθηκε μέσα σε συστήματα με βάση το δολάριο. Η χρηματοπιστωτικοποίηση απορρόφησε τη βιομηχανική πίεση.

Ωστόσο, το σημερινό σημείο εκκίνησης είναι διαφορετικό.

Τη δεκαετία του 1970, οι δυτικές οικονομίες διατηρούσαν βαθύτερη βιομηχανική βάση, ισχυρότερη δυναμική παραγωγικότητας και λιγότερο έντονο παγκόσμιο βιομηχανικό ανταγωνισμό.

Το σημερινό σοκ εκτυλίσσεται μέσα σε:

• ένα πολυπολικό σύστημα

• εντεινόμενο βιομηχανικό ανταγωνισμό

• παραγωγή που εξαρτάται από τον εξηλεκτρισμό

• στρατηγική τεχνολογική διαίρεση

• χαμηλότερη παραγωγικότητα στις ώριμες οικονομίες

Η χρηματοπιστωτική επέκταση από μόνη της δεν μπορεί επ’ αόριστον να αντισταθμίσει ένα επίμονο μειονέκτημα στο οριακό ενεργειακό κόστος.

Ο ενεργειακός περιορισμός δεν μπορεί να αντισταθμιστεί μέσω χρηματοπιστωτικών μηχανισμών.

Τα σημεία στενώσεως ως στρατηγικό μήνυμα

Τα σημεία στενώσεως δεν είναι μόνο οικονομικές ευπάθειες.

Είναι γεωπολιτικά σήματα.

Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή επικοινωνεί πέρα από τους άμεσους περιφερειακούς δρώντες.

Φυσικά απευθύνεται στους άμεσους περιφερειακούς παράγοντες. Όμως σε ένα σύστημα όπου οι ενεργειακοί διάδρομοι στηρίζουν τη νομισματική μετάδοση, μεταφέρει επίσης δομικές συνέπειες για τις ευρωπαϊκές και τις οικονομίες του Κόλπου, των οποίων οι ενεργειακές στρατηγικές και οι κεφαλαιακές ευθυγραμμίσεις ενσωματώνονται όλο και περισσότερο σε ένα μεταβαλλόμενο πολυπολικό περιβάλλον.

Ο επίμονος κίνδυνος στα σημεία στενώσεως δεν αποτρέπει μόνο αντιπάλους.

Αποκαλύπτει εκθέσεις και ενισχύει ιεραρχίες σε ολόκληρο το σύστημα.

• κράτη του Κόλπου που εμβαθύνουν την ενσωμάτωσή τους με την Κίνα

• ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που επεκτείνουν βιομηχανικούς δεσμούς προς ανατολάς

• συστήματα που πειραματίζονται με διαφοροποίηση μηχανισμών διακανονισμού

Η αρχιτεκτονική ασφάλειας διαμορφώνει την ενεργειακή αρχιτεκτονική.
Η ενεργειακή αρχιτεκτονική διαμορφώνει τις ροές κεφαλαίου.

Ο έλεγχος των ενεργειακών αρτηριών αποτελεί μοχλό επιρροής στη νομισματική μετάδοση.

Το μήνυμα είναι δομικό, όχι ρητορικό.

Το κεφάλαιο έχει κατεύθυνση

Το ξένο κεφάλαιο δεν είναι πίστη.

Είναι κατανομή.

Κατευθύνεται προς συστήματα που προσφέρουν:

• σταθερότητα περιθωρίων

• προβλεψιμότητα ενεργειακού κόστους

• θεσμική συνοχή

• νομισματική ιεραρχία

Όταν η αύξηση της παραγωγικότητας επιβραδύνεται και η ανάπτυξη εξαρτάται όλο και περισσότερο από αναχρηματοδότηση αντί από εσωτερικό σχηματισμό κεφαλαίου, η ανθεκτικότητα ενός νομίσματος γίνεται υπό όρους.

Ο κίνδυνος δεν είναι ξαφνική φυγή.

Είναι σταδιακή προτίμηση.

Η κατευθυντική μετατόπιση είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί — και δυσκολότερο να αντιστραφεί.

Το αποτέλεσμα του νομισματικού ορίου

Επαναλαμβανόμενα ενεργειακά σοκ που απορροφώνται χωρίς συντονισμένη δομική σύγκλιση παράγουν με την πάροδο του χρόνου ένα φαινόμενο σύσφιξης.

Ενεργειακό μειονέκτημα

• θεσμική υστέρηση
  = δομική νομισματική συμπίεση

Η βιομηχανική απόκλιση παγιώνεται.
Το κεφάλαιο ανακατανέμεται κατευθυντικά.
Η ευαισθησία των spreads γίνεται χρόνια.

Το αποτελεσματικό νομισματικό όριο χαμηλώνει αόρατα.

Οι αγορές το ενσωματώνουν πολύ πριν το αναγνωρίσουν οι θεσμοί.

Η ενεργειακή αρχιτεκτονική καθορίζει τελικά τη νομισματική ανθεκτικότητα.

Γιατί αυτή η στιγμή έχει σημασία

Η τρέχουσα κλιμάκωση δεν είναι απλώς ένας περιφερειακός γεωπολιτικός κίνδυνος.

Είναι μια δοκιμασία ικανότητας απορρόφησης.

Συστήματα με:

• ενεργειακή κλίμακα

• βάθος κεφαλαίου

• αρχιτεκτονική ρευστότητας

• στρατηγική ασφάλεια

μπορούν να μετατρέψουν τη μεταβλητότητα σε ενίσχυση.

Συστήματα με:

• εξωτερικευμένη ενεργειακή εξάρτηση

• κατακερματισμένη εκτέλεση πολιτικής

• επίμονες διαφορές κόστους

απορροφούν τη μεταβλητότητα ως συμπίεση.

Το ίδιο σοκ ενισχύει ένα νόμισμα και αποδυναμώνει ένα άλλο.

Όχι λόγω συναισθήματος.

Λόγω δομής.

Η χρηματοοικονομία ακολουθεί τη φυσική

Η νομισματική κυριαρχία δεν ορίζεται πλέον αποκλειστικά από:

• ανεξαρτησία κεντρικής τράπεζας

• καθεστώς αποθεματικού νομίσματος

• βάθος χρηματοπιστωτικών αγορών

Ορίζεται από την ικανότητα απορρόφησης ενεργειακών και βιομηχανικών σοκ χωρίς απώλεια ελέγχου πολιτικής.

Όπου η ενεργειακή κλίμακα ευθυγραμμίζεται με την αρχιτεκτονική κεφαλαίου, η ιεραρχία ενισχύεται.

Όπου η ενεργειακή έκθεση είναι δομική και εξωτερικευμένη, ο νομισματικός χώρος περιορίζεται σταδιακά μέσω της δυναμικής κατανομής κεφαλαίου.

Τα σημεία στενώσεως αποκαλύπτουν τη μετάδοση.

Δεν τη δημιουργούν.

Η ενέργεια προηγείται του κεφαλαίου.
Το κεφάλαιο προηγείται του νομίσματος.

Υπό συνθήκες συμπίεσης, τα chokepoints δεν αποτελούν απλώς λογιστικές ευπάθειες.
Μετατρέπονται σε εργαλεία της παγκόσμιας νομισματικής αρχιτεκτονικής.

Καθώς το ενεργειακά δεσμευμένο σύστημα στενεύει, η αστάθεια γύρω από αυτούς τους διαδρόμους δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως περιστασιακή διαταραχή, αλλά ως δομική πίεση μέσα στην παγκόσμια ιεραρχία κεφαλαίου.

Για τα δομικά θεμέλια

Αυτή η έκδοση επικεντρώνεται στην τρέχουσα κλιμάκωση και στη μετάδοση.

Για τους βαθύτερους δομικούς μηχανισμούς:

• Energy Constraint and the Monetary Ceiling — πώς οι αποκλίσεις στο οριακό ενεργειακό κόστος ενσωματώνονται στα spreads και στην κατανομή κεφαλαίου

• Monetary Sovereignty in an Energy-Bound System — πώς ενισχύεται η νομισματική ιεραρχία υπό ενεργειακή πίεση

• Energy, Financialisation, and Capital Hierarchy — πώς προηγούμενα ενεργειακά σοκ αναδιαμόρφωσαν τη νομισματική τάξη

• Asymmetry under Stress

• System Default

Related Evidence

• Mediterranean Energy System Map
• Greece as an Energy–Capital–Currency Node